Bal'dan Not!!!!!

Hiro hemen koşturup ilk parti fotoğrafları çerçeveletti!

- AH!!
- Ne oldu!!??
- Çekici parmağıma vurdum!!!
- Of sevgilimmm..
- ÖPP!!
- Tamam!:)

Hala çocuk bu adam!!!

Geçen sefer annem ve Buse'yle beraber oturup, bizim işe yarar bebeklik eşyalarımızı teker teker ayıklayacağımızı anlatmıştım.
Bu sabah saat on gibi annemlerin evde buluştuk. Hiro, üzerine iş kalmasından korktuğu için kapıdan bir merhaba deyip kaçtı. Halletmesi gereken birşeyler varmış sözde. Ne ise o "birşeyler" artık...

Doğu ve Buse erkenden ayaklanmış, sandıklardan çıkacak eşyalara yer açmak için salonda ne kadar koltuk kanepe sehpa varsa hepsini bir kenara çekmiş, yere de pofuduk minderler atmışlardı. Neyse ki karnım öyle muazzam boyutlarda değil. Sürekli aynı pozisyonda kalamasam bile hala rahat bir şekilde hareket edebiliyorum. Bel ağrısını saymazsak tabii! Bu aralar bütün sırtıma yayılmaya başladı.

Hoş, şikayet etmemem lazım, annem kaç yaşına geldi, eminim onun için bir bebek taşımak benim gibi genç bir kadının bebek taşımasından çok daha meşakkatlidir. ( Meşakkat? "Zorlu" kelimesinin suyu mu çıktı? Annemleşiyorum gene!!!!!)

Ne diyordum?
Hah!

- Haydi kolunuza kuvvet!
- Bikemmm!!!!!! Çok istiyorsan gel sen çek bu kolileri kutuları kadın!
- Yok güzelim, sultanım rahatsız olur.
- Sen hele bir doğur biliyorum sana yapacağımı ben!
- Uuuu... Titriyorum!!!!

Annemle Buse'nin klasik atışmaları!
Zaten bu kadar didişen bir çift nasıl evlendi hiçççç anlayamıyorum. Bu da bir sevgi göstergesi midir nedir? Doğu'ysa birbirine laf atma bayılan bu iki kadını hayrannn hayran izliyor. Eh, ismimizin B ile başlamasından mıdır nedir, karşı konulamaz bir çekim gücümüz var sanırım!!

Tamammm...
Lafı dağıtmıyorum, cıvımıyorum.

Gelen kolilerin çoğunda bizim bebeklik fotoğraflarımız vardı. İşe onları ayıklamakla başladık. Bunların bir kısmını kendime ayırdım. Hiro'yla salonumuzun bir duvarında boylu boyunca eski aile fotoğraflarımızı sergilemeyi planlıyoruz, o yüzden bunlar hemen yarın çerçeveciye gidecek.

Şu halimize baksanıza!!!
Hiro ağzına ne soktuysa...



Bunu baş köşeye koyacağım!!!!

Bunlar bizim oyuncaklar.
Hepsi sapasağlam duruyor! Gerçi Hiro'nunkilerin bir kısmının cılkı çıkmış ama olsun! Eminim bizim bebeğimiz de bunlarla zevkle oynayacak!:)








Şimdilik bu kadar.
Yarın size esas büyük bebek evimi filan gösteririm.
Ama şimdi benim gene sırtım ağrıdı, karnım da acıktı, gidip biraz Hiro'ma cilve atayım.

- HIROOO!!!!!!!!
- Aşkımm?????
- SPACE RANGER POWERRR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- Bal ama yaaaa.....
- Eheheheheheh:))))))

Cast Sımayl

Bir süreliğine şarkı yazma işini Doğu'ya pasladım ve basınla konuşmayı ben devraldım.

Almaz olaydım!

Bu seferki hamileliğim inanılmaz derecede yorucu geçiyor. Gece rahat uyuyamıyorum. Uyuyamadığım için gözlerimin altı halka halka oluyor, her gittiğimiz şehirde her basın toplantısı öncesi bilmem kaç kat kapatıcıya fondötene filan bulanıyorum. Üstelik ağzımı açacak halim yokken, sürekli gülümsemek ve sorulan sorulara nazikçe cevap vermek zorundayım.
Tabii bu aralar asabiyetim üstümde, kibar olmakta ne kadar zorlandığımı tahmin etmek hiç de güç olmasa gerek.

"Yeni albüm ne zaman çıkacak, son klibinizde kendinizle sevişiyordunuz, bir sonraki klip için plan ne, ekibinizden ayrılan eski rodiniz sizinle ilgili kitap basıyormuş, iddialara ne yanıt vereceksiniz... Bebek ne zaman doğacak? Kız mı erkek mi? İsim kararlaştırdınız mı? Sizce kime benzeyecek?"

Ebeme benzeyecek! Elinin körü!

NOT: Acemi muhabir işte. Klipte kendiyle sevişen Buse'ydi, ben değil. Ha, ama illa benim projelerimi merak ediyorsanız, bir sonraki videomuzda kendimle karşılıklı patik örmeyi düşünüyorum. Sırf bu iş için dokuz numara şiş aldım.

NOT-2: Hokkaido'da yaşayan annemi aradım. Dokuzla patik örülmüyormuş... Üç numara lazımmış.
Neyse, dokuzla da battaniye öreriz.

Return Of The Warlord

- Kocammm!!!!
- Ah kadın.. İki gram aklım kaldı onu da sen alma!!!!

Nasıl bir sarıldıysam!
Doğu'nun gözlerinin altı simsiyah olmuş, üstü başı parçalanmış, saçları kuruyan kan yüzünden birbirine yapışmış... Acıya dayanmak için kullandığı ağrı kesiciler ve yorgunluk yüzünden elleri titriyor... Onu o halde görünce donakaldım. Canım nasıl acıdı, üzüntüden bayılacağımı zannettim bir an. Neyse ki belimden sıkı sıkı kavradı da hemen kendimi toparladım. Yüzü ışıldadı hemen;

- Tamam, bitti, geçti. Artık kimse bana zombilerden korktuğumu söyleyemez. Başardım, başardık! Kocanla gurur duyabilirsin!
- Deli manyak, deli manyak! Çok merak ettim seni, bir damla uyuyamadım! Üzüntüden elden gidiyorduk ikimiz de!

Ellerimi yavaşça karnımın üzerinde kavuşturdum.
- Nereye ha nereye!? Kızdırma beni!

Burnuma parmağının ucuyla bir fiske attı, sonra öptü.
- Çok açım, çok yorgunum, çok kirliyim, her yerim rutubetten kaskatı kesilmiş. Ama değdi!
- Sevgilim, zombilerle Thriller dansın bittiyse, seni eve götürüyorum. Hem de hemen!
- İtiraz eden kim?

Arabanın kontağını çevirdim, on beş dakika sonra parketmiş, evimizin kapısına varmıştık.
Daha kapının ağzında Doğu'yu soymaya koyuldum.
Üzerinden çıkan bütün giysiler doğruca çöpe gitti (Zaten o zombi kokusu saatlerce ön yıkama yapsam da hayatta çıkmaz!) İçerden temiz bir sabahlık getirip giymesine yardım ettim, sonra da evden çıkmadan önce hazırladığım yemek tepsisini önüne koydum.

Menü: Çedar peynirli omlet, tavuk, salata ve tatlı olarak da elmalı turta.
Biraz uyumsuz gelebilir ama hepsi de Doğu'nun en sevdiği yemekler.





Nitekim tam da düşündüğüm gibi oldu. Benim yorgun savaşçı tabaklarda lokma bırakmadı!

- Doğru banyoya!
- Ya.. Yarın yapsak?
- Saçmalama! Enfeksiyon kapacaksın! Yürü!! Stilettolarımı çıkarttırtma bana!
- Uuu.. Haşin kadın! Tamam tamam, gidiyorum!

Doğu'yu küvette uyuklamaya bıraktım ve gidip hem ona hem de kendime birer kahve hazırladım. Daha sonrası malum...

- Ah dur! Acıyor orası!
- Ama tentürdiyot basmazsam olmaz!
- Üflesene yaaaa...
- Yakmaz bu.
- Yakıyor ama!!
- Doğuuuu!!!!!!

...

- Ya yetmez mi bu kadarlık?
- Kaçma dedim! Daha ayak bileğini sarmadık!
- Kaçamıyorum ki...