Madrid'te Live Aid'e katıldık. Malum, Doğu böyle yarışma festival tipi şeylere bayılıyor ve inanılmaz derecede hırslı oluyor. Eh, biz de Doğu kadar çıldırmasak da rekabet ortamından hoşlanıyoruz. Yani "Aman kendi yağımızda kavrulalım ne olacak, katılmasak da olur, salla gitsin" diyen müzik gruplarından değiliz..
Ama mekan sahibi yönetimi ağzını beş karış havaya açınca, masraflar ödenmeyince insanda heves meves kalmıyor işte!
Sonuçta mükemmel bir konser verdik, oysa çığır açabilir ve sıralamada birinciliğe oynayabilirdik.
Sinirlenince insanda konsantrasyon kalmıyor tabii. Düşünün, Doğu bugün sahnede hırsından gitarını parçaladı! Pek de severdi o gitarı, şimdi bir posta da ona üzülüp gerilecek...
Neyse!
Az önce Tallinn'e jet ayarlattık, yaklaşık on dakika içinde havalanmış olacağız. inişimizden sonra beni son derece gerilimli ve heyecan dolu saatler bekliyor. Evlenmeme 21 saat kala daha ne sevgilimi görebildim, ne düğün mekanını görebildim, ne nikah memuruyla tören üzerine konuşabildim -gerçi nikahı Alexis kıyacak ama olsun- ne gelinliğimi giyip oturuyor mu oturmuyor mu bakabildim... Salınaaa salına gidiyorum işte. Umarım çocuklar son hazırlıkların üstesinden gelebilmiştir.
Ha, çocuklar dedim de, Bal bir süreliğine blogumda konuk yazar olacak. Malum, buraları boş bırakmamak lazım:) Beni çok yoğun günler bekliyor, kayıttan provadan konserden başımı kaldıramıyorum, albüm çalışması yolda, poligamik bir insan olarak sorumluluklarım da var haliyle... :) Umarım Bal geçici yokluğumu aratmaz. Gerçi ben gene arada gelir yazarım ama dediğim gibi, zamanım kısıtlı, mazur görün.
Düğünde görüşmek üzere!!!
- Sevgilim biraz sonra havalanacağız bırak artık şu laptopunu elinden!
- Tamam tamam...
