Annem dün öyle bir bomba patlattı ki, hani kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi derler ya, tam o hesap.
Bana kardeş geliyor!!
İtiraf etmeliyim ki kızdım. Ama annem, benim kızacağımı düşünmüş olduğu için kızdım. İronik değil mi? :)
Şöyle açıklayayım... Ben her zaman için toplumsal kınamalara ve "elalem ne der" safsatalarına son derece kapalı bir insan oldum. Bu konuda anneme çekmişim.
Yani evet, sevgilimin hayatında benden evvel birçok kadın oldu.
Hiro'nun güvenilmez, iflah olmaz bir çapkın olduğunu öne sürenler var. Size ne? Bu adamla her gece aynı çatı altında, aynı yatakta uyuyan benim. Kalbinin derinliklerinde gerçekten ne istediğini bilen benim. Derdi millete mi düştü?
17 yaşındayım, hamileyim. "Bu yaşta anne mi olunur, çok erken, sen çok deli dolusun, altından nasıl kalkacaksın?"
Size ne?
Öyle de iyi bir anne olurum ki aklınız şaşar. Peh! Sanki benden küçük kardeşim olmadı da hiç bakmadım, bilmiyorum. Floyd benim çocuğum değil çünkü. Hohoyt!
Ah.. Tabii bir de gözü hala Hiro'da olup kapımızı aşındıranlar var ki, ayrı dram. Dizi yapsak AB grubu reyting rekorları kırar o derece.
Biz bir aileyiz yani artık. Aile. hani sizin hiç becerip de bir arada tutamadığınız aile. Anne - baba- çocuk. Bölünmez, kutsal bütünlük. Daha açayım mı? Yok, bence anlaması gereken herkes anladı.
Yani benim ailem size gelmez. Gözyaşları, ağlamalar, zırlamalar, laf sokmalar, Hiro'nun seveceği şekilde davranış kalıplarına girme çabaları. Beyhude! (Dedem bu lafı çok kullanırdı, toprağı bol olsun)
Haliyle, annemin hamile olması da kimseyi ilgilendirmez. "Aaa, anne kız aynı anda hamile, kadın anneanne babaanne olmuş gene doğuruyor, hem de kızıyla birlikte, büyük rezillik cık cık cık"
Yok canım?
Bence bu mükemmel bir deneyim olacak. Annemin bana bu zaman zarfında büyük destek olacağından eminim. Ayrıca bu hem tatlı hem zorlu 42 günü beraber geçirecek olmamız büyük şans. Her ne kadar kalabalık bir aileden gelsem de hem bebekler, hem de hamilelik süreci konusunda henüz deneyimlemediğim ve bilmediğim çok şey var. Ve doğum yapmaktan da korkuyorum. Ama annem yanımdaysa hepsini atlatabilirim.
Böyle de ana kuzusuyum işte!
Hiç belli etmiyorum değil mi? :)
Yalnız, altını çizmekte fayda var, Doğu-Buse-Hiro üçlüsüne gerçekten üzülüyorum şimdi. Eh, anne kız pek kaprisliyiz! Doğu hem annem hem benim için gayet pimpirikli davranıyor, Buse desen, eh hem karısı hem gelini söz konusu, öttürüyor resmen! Hiro nereye koşturacağını şaşırıyor bazen, geçen gün dalgınlıkla televizyon kumandasını buzdolabının içinde bırakmış! Ama gayet iyi idare ediyor. Ben de onu çok yormamaya çalışıyorum. Eee, ne de olsa süper kahramanların da bazen molaya ihtiyacı vardır değil mi? Eheheh...
Gelecek hafta annem ve Buse'yle buluşup, bizim bebekliğimizden kalma kullanılabilir durumdaki eşyaları ayıklayacağız. Çok nostaljik olacağına eminim!
Görüşürüz millet!!:)
